LiveJournal
Sinds een maand ben ik verslaafd aan LiveJournals, online-dagboeken. Aanvankelijk kende ik het fenomeen niet, totdat iemand mij wees op de LiveJournal van een meisje dat ik vaag kende. Onmiddellijk surfte ik naar haar site en las ik haar ontboezemingen. U moet zich voorstellen hoe het voelt om zomaar in de diepste gevoelens van een ander te kunnen kijken, zonder daar noemenswaardige inspanningen voor te hoeven verrichten. Ik las over haar strenge moeder, haar kalverliefdes ("Ik ken hem pas een dag maar hou echt van hem") en haar toekomstdromen. Over haar teleurstellingen, haar momenten van euforie. In een zelfgeschreven gedicht beschreef ze haar levensloop: "Eerst was ik een muis / voelde ik me klein / o, ik voelde me als gruis / maar nu is alles zo fijn". Ik las het allemaal! Ik raakte er verslingerd aan, controleerde elke dag haar nieuwste berichten en voor ik het wist… las ik ook de sites van haar vrienden en vriendinnen. Ik las over hún verliefdheden, hún twijfels. Ik las waar zij seks hadden gehad, en waar ze het nog wilden. Ik was verworden tot een dagboekvoyeur en ik wist het.
Een raar meisje noemde mijn gegluur onethisch. Het hielp: ik voelde me in verlegenheid gebracht. Toch won de nieuwsgierigheid het van de schaamte; al deze mensen, met al die dagboeken, al die gevoelens, die erotische verlangens; iedereen was hetzelfde! Op elk dagboek schreeuwde de betreffende tiener dat hij zich anders voelde, soms beter, maar meestal minder dan anderen. Prangende levensvragen werden gesteld: waarom ben ik geboren? Wat is mijn doel? Krijg ik ooit pure liefde, ook al ben ik lelijk? De reacties op de sites getuigden van een onuitgesproken solidariteit. Men begreep elkaar! Er waren sussende woorden voor iemand die zijn ouders vervloekte. Bemoedigende woorden voor mensen die zichzelf lelijk vonden ("Stil maar, meisjes vallen heus niet alleen op uiterlijk"). Die solidariteit zocht ik in mijn leven. Het is zoiets als mensen met pleinvrees die met lotgenoten spreken. Het lucht op. De mens is een kuddedier, ik wilde bij de LiveJournalclan! Vandaar dat ik een LiveJournal opende. Als naam koos ik NoChange. Engelse namen zijn ruiger. Ik kreeg ook een link: http://www.livejournal.com/users/nochange. Ik hoor erbij! Ik hoor erbij!
Gepubliceerd op 12 augustus 2003