Extra Stukje - CD Maffia

Maandagavond las ik in \'t Parool dat er in Amsterdam f 5 miljoen beschikbaar gesteld zou worden voor de veiligheid op middelbare scholen. \"Het geld zal onder meer besteed worden voor metaaldetectors en cursussen voor leraren over hoe zij met geweld om moeten gaan.\" Ik dacht hardop: \"Zo ver is het bij ons gelukkig nog niet.\" Het was de goden verzoeken…
Het begin van de volgende schooldag was er een uit duizenden; iedereen liep versuft van het ene lokaal naar het andere, ongeïnspireerde leraren zetten de \'wonderen\' van hun vakgebied, waarvan ze eigenlijk zelf niet meer wisten waarom ze het gekozen hadden, uiteen en aan het einde van de pauze gingen alle gevangen gewillig naar hun cel.
Buiten de penitentiaire inrichting \'School\' ging het er echter heel anders aan toe. Toen ik voor het raam ging staan, had zich buiten al een groepje gevormd om het tafereel te aanschouwen. Wat was het geval? Een oud-leering had mot (in onderwijskringen: een conflict) met een leerling van onze school. Over een handeltje illegale CD\'s. De CD-maffia had zijn intrede gedaan in ons vredige studiehuisje. Het bendelid, dat in de BAVO had geleerd dat hij goed geoutilleerd te werk moest gaan, kwam gewapend met zijn mes en mobiele tamtam, zoals het een echte maffioso betaamt, bij school om af te rekenen met zijn rivaal. Toen hij zag dat de tegenstand toch te groot zou worden, trommelde hij, met zijn mobiele telefoon, zijn ouders op om een partijtje mee te komen matten. De school belde de politie en vertelde dat er ook ouders zouden komen. De twee eenvoudige, onderbetaalde agenten zagen dat ze het niet aankonden en vroegen om versterking.
Nog nooit was zo iets in de geschiedenis van ons oude, vroeger door paters bestuurde, lyceum gebeurd. Door het park kwamen busjes aanscheuren met wit gehelmde ME\'ers om te voorkomen dat er Amsterdam-Westachtige taferelen zouden gebeuren. De kinders werden niet afgevoerd maar hen wachtte slechts een warm onthaal bij de rector en zijn kornuiten conrectoren. Eerst moest er eens lekker gepraat worden. Typisch dat katholieke onderwijs; laten we er geen maatregelen tegen nemen, maar laten we erover praten. De lieverdjes die al onder cursussen als \"Hoe beheers ik mezelf?\" van hun \'remedial teachers\' zaten en ja-en-amen zeiden, werden grondig verhoord waarna ze één hele dag geschorsd werden om vervolgens vrolijk verder te gaan met hun louche handeltjes.
\"Hé Frits, heb je het gezien? Ze hebben poortjes bij de ingang van de mediatheek gezet. Zeker om dat mediatheekwijf te beschermen!\" Camiel lachte smalend. Geschrokken liet ik mijn internetspelletje wegflitsen omdat ik dacht dat de mediathecaresse eraan kwam. \"Ja,\" zei ik, \"ik heb er iets over in de krant gelezen. De middelbare scholen zouden te onveilig zijn.\" Samen liepen we de mediatheek uit. \"Pieppieppieppiep\" Een rood zwaailicht vlamde op. De mediathecaresse stormde bij haar bureau vandaan. Ik was vergeten mijn boeken uit te laten schrijven…
Gepubliceerd op 15 april 1999