Jongens gezocht: verdien 50 euro!

Voor een online groepsgesprek over het doorsturen/delen van seksueel getinte content (naaktfoto's, video's, bangalijsten), zijn we op zoek naar jongens tussen 16-20 jaar oud (mbo of hbo opleiding). De beloning voor deelname is 50 euro! Meer info en aanmelden via de knop.

Meld je aan

De lezer

Diep in een afgebladerd bos zit een jongen in de bladeren. Zijn hoofd richting lucht zwaait hij zijn armen heen en weer. Zijn benen doen mee. Je ziet dat hij dolgelukkig is, hij kraait het uit van het lachen als er bladeren op zijn hoofd komen te vallen. Je loopt naar hem toe. De bladeren die hij naar je toe gooit negeer je, net als de takken die hij in je neus probeert te duwen en de modder waarmee hij je jas besmeurt. Met een lichte stoot duw je hem om. De jongen graait in zijn zakken, en pakt er uiteindelijk een prop papier uit. “Lees!” Je vouwt het blad open. Er valt wat zand uit. Het blad telt drie alinea’s, bovenaan is de titel “Untitled” met dikke, agressieve strepen omlijnd. De jongen op de grond schreeuwt: “Lees het dan! Vind je het leuk?” Je negeert hem en begint het blad te lezen. Het blijkt een column te zijn. Er wordt beschreven hoe iemand geen zin heeft om de column te schrijven, omdat het vakantie is. En dat de vakantie saai is, omdat vakantie geen inspiratie geeft. Je begrijpt het niet. Je krijgt nog een blaadje, en nog een. En nog een. En alle blaadjes zijn op dezelfde manier geschreven. School, conciërges, excursies worden op een vileine manier onderuit gehaald, zoals je van elke scholier zou verwachten. Je richt je weer tot de jongen. Met een grote scherpe stok is hij rondjes aan het rennen in het herfstlandschap. “Vroeger”, roept hij, “vroeger vond men dat leuk. Ik kreeg duizenden reacties, wat zeg ik, miljoenen! Maar op een gegeven moment ebde het weg. De reacties. Ik begreep het niet. Snauwend en vloekend zat ik achter mijn computer. Ik bleef maar zeiken, zeiken! Over school!” Hij glimlacht. “De reacties die ik kreeg werden steeds minder, de laatste paar gingen over mijn belabberde grammatica. Ik stuurde flauwe antwoorden terug, of ik negeerde ze. Ik negeerde ze!” Met zijn stok zwaait de jongen driftig heen en weer, verliest zijn evenwicht en valt om. Jij schenkt er verder geen aandacht aan, en loopt zachtjes weg. Daar ging zijn stok: van hup en hop, Van zig en zag en zoef! Dood bleef Jabbahw0ck --en de kop Keek wel een beetje droef. Gepubliceerd op 22 oktober 2002