American Pie 2

Na ‘Scary Movie 2’, een remake van ‘Planet of the Apes’, ‘Jurrasic Park 3’, ‘Rush Hour 2’ en een remake van ‘Apocalypse Now’ in het vizier, brengt Hollywood ons nu ‘American Pie 2’. Over het algemeen betekenen vervolgfilms een flauwere, zaadlozere en niet-vernieuwende versie van de voorloper. Zo ook in dit geval.
‘American Pie’ was een geinige film over vier jongens die een weddenschap aflegden: na the prom (het eindexamenfeest) zouden ze zich geen maagd meer mogen noemen.
De film draaide dus om alle rare, grappige, (zogenaamd) taboedoorbrekende en onzinnige dingen die deze gozers uithaalden om een meid aan de haak te slaan. De spanning bouwde zich stap voor stap op en kwam uiteindelijk op een prachtige manier tot de (deels letterlijke) climax. De één neukt de moeder van een klasgenoot, de ander de grootste nerd uit de klas enz. enz. Al met al erg geinig en uiteraard, het is immers een Amerikaanse productie, een feelgood einde: ieder gaat z’n eigen weg en begint aan het volgende grote avontuur: studeren.
‘American Pie 2’ pakt het verhaal weer op in de daaropvolgende zomer: de groep komt weer bij elkaar voor een zomer van feesten, lachen en hopelijk.. seks. Seks ja, werkelijk, deze film draait nergens anders om. Uit de eindeloze grabbelton van komische situaties die rondom dit thema te verzinnen zijn, wordt weer aardig gegrabbeld: homoseksualiteit, masturberen, telefoonseks, alcoholmisbruik, (onbedoelde) plasseks.. werkelijk, je kan het zo gek en zo stom niet verzinnen.
Niettemin is het erg geinig om te zien hoe Jim zijn hand aan zijn eigen geslacht vast lijmt, maar is het vernieuwend? Nee, niet bepaald. Alle personages (Jim, Stifler, Finch, Kevin, Oz) zijn geen spat veranderd.
Op het gebied van acteurs brengt deze film ook weinig verrassingen. Sean Willem Scott, Jason Biggs, Chris Klein, Shannon Elizabeth, Alyson Hannigan, noem maar op, ze spelen allemaal weer mee. Natuurlijk is het hartstikke leuk dat ze de hele cast bij elkaar hebben gebracht, en dat is ook best een prestatie te noemen.
Maar, jammer is wel dat Kevin nog steeds zijn advies bij zijn broer vandaan haalt, Oz nog steeds de perfecte schoonzoon speelt, Stifler wederom een arrogante klootzak is, Jim alweer de kluns uithangt en Finch ook niet veranderd is. Hetzelfde geldt voor de andere personages.
Nee, natuurlijk hoeft een film niet vernieuwend te zijn. De appeltaart die je moeder voor je bakt, moet ze ook niet veranderen, want die is gewoon het lekkerst zo! Maar, vervelen gaat het op een gegeven moment wel. De grappen kenden we al, de personages ook, het verhaal is ontzettend leeg en de zogenaamd diepere betekenis dat het om vriendschap gaat.. dikke lul. Dat hoeft voor mij niet zo nodig.
Elke scholier zal deze Amerikaanse taart waarschijnlijk met ver open gespreide benen tot zich nemen. Het verhaal, evenals de personages zijn leeg, maar ook geheel overbodig. Waarom daar dan ook energie in steken? Het gaat om de uitermate komische situaties, het gaat om de fun, meer niet. Geniet, en denk met mate. En stiekem ben ik benieuwd hoe hersenloos ‘American Pie 3’ of 4 zal worden, genoeg verhalen om uit te putten die een net zo min vernieuwende film kunnen vullen en waar we weer met zijn allen hard om kunnen grappen en grollen. Met z’n allen? Ja, ik vast ook weer. Gepubliceerd op 10 oktober 2001