Geschreven door:	Kees van der Pol [meer]
Datum ingestuurd:	16 augustus 2008
Niveau:	Docent
Taal:
Woorden:	3862
Opvragingen:	416 (3 deze maand)
Waardering:	Currently 5.00/5 1 2 3 4 5 5.0/5 (17 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Gebruikte editie voor het boekverslag
Gebruikte druk: 1e
Verschijningsdatum eerste druk: 2007
Aantal bladzijden: 208
Uitgegeven bij: De Passage te Groningen

Beschrijving voorkant
Op de voorkant staat het “fraaie onderstel” (lees: de mooie benen) van een jonge vrouw in een kort rokje. In haar rechterhand houdt ze een reiskoffer. Verder draagt ze hooggehakte zwarte schoenen. Judith Visser zelf vertelde me dat de foto een opname van haar zelf is. En ze treeft ook zelf op in de trailer die van boek op YouTube te zien is. Ga daarvoor desgewenst naar haar website www.judithvisser.nl

Genre van het boek
“ Tinseltown” is het vervolg op “Tegengif” waarin het eerste avontuur van Kim Franklin werd beschreven (namelijk haar leven als prostituee) Evenals het eerste deel (beste Boek van Rotterdam in 2006) werd “Tinseltown”uitgeroepen tot het Beste boek van Rotterdam 2007. Je zou “Tinseltown”een psychologische roman kunnen noemen, maar het is ook mogelijk om er thrillerachtige elementen in te herkennen. Wat is er met Patricia gebeurd en wie uit de bedreigingen tegen Kim?

De aangeleverde flaptekst
Waar het in Tegengif draaide om wraak en walging, staat in Tinseltown de wereld van de schijn centraal. Geen wonder dat het boek zich voor een groot gedeelte afspeelt in de hoofdstad van de fantasie: Hollywood.
Kim is inmiddels succesvol gedebuteerd als schrijfster, maar dat heeft ook een keerzijde: ze ontvangt lugubere bedreigingen. Verder heeft ze inmiddels een hartstochtelijke relatie met een getrouwde man, hetgeen natuurlijk verborgen moet blijven. Als Patricia, een vriendin uit de Tegengif-periode haar uitnodigt naar Amerika te komen, gaat ze daar graag op in. Maar bij aankomst in Los Angeles blijkt Patricia spoorloos.
Wat volgt is een speurtocht langs de clubs van Hollywood, door een wereld van schijn, namaak en pretenties, van travestieten, would-be-actrices, een homofiele rockzanger, gossipjournalisten en altijd weer gestoorde taxichauffeurs. Alles is bedrieglijk, iedereen liegt. Het spel tussen feit en fictie wordt in deze roman op het scherpst van de snede gespeeld. De schrijfster spaart zichzelf daarbij niet.

Titelverklaring
Tinseltown is de aanduiding voor “Hollywood: de stad van de glamour en de glitter.”
De stad van “schone schijn.” Tinsel (Engels) betekent namelijk ”klatergoud.” Op blz. 151 van de roman wordt die verklaring ook letterlijk gegeven.

Structuur en/of verhaalopbouw
De roman heeft 31 hoofdstukken die geen titel hebben. In het begin zijn de hoofdsstukken heel kort (soms zelfs maar 1 à 2 bladzijden) In het middendeel worden de hoofdstukken langer ( ongeveer 10 bladzijden) Aan het einde worden ze weer wat korter.
Kim vertelt haar verhaal chronologisch en achteraf.
Een enkele keer wordt teruggegrepen naar de avonturen in het eerste deel, maar deze roman is heel goed te lezer zonder dat een lezer het eerste deel “Tegengif” kent. De ontknoping van de bedreiging echter heeft wel sterk met de ontwikkelingen in deel I te maken. In principe is er sprake van een opening in handeling en een gesloten einde. (de zoektocht naar Patricia kan worden afgesloten en de dader van de bedreigingen is bekend)

Gebruikt perspectief
Kim Franklin is opnieuw de ikvertelster van deze roman. Na haar boek “Tegengif”te hebben gepubliceerd, maakt Kim een reis naar Los Angeles // Hollywood. Daarover vertelt ze in de o.v.t. (als een achterafvertelster)
Kim is in “Tinseltown.” 22 jaar oud. Ze heeft een relatie met een getrouwde man Manuel. Na de publicatie van haar eerste roman, wordt ze bedreigd door ene W..

Tijd van het verhaal
Het is een actueel verhaal. De roman speelt drie jaar later dan het eerste deel “tegengif.”
Kim is intussen 22 jaar oud. Net als in het eerste deel geeft Visser nooit exacte data en jaartallen prijs. Maar uit contextuele gegevens kun j wel afleiden dat het zeer actueel verhaal is . Zo bestaat het verschijnsel Hyves al. De inschatting is dat het verhaal in 2006 speelt. De vertelde tijd is enkele weken. In Los Angeles verblijft Kim ruim een week.

Plaats van handeling
In de eerste hoofdstukken woont Kim nog in Rotterdam. Maar nadat ze telkens weer bedreigd wordt, besluit ze er op uitnodiging van haar vriendin Patricia (haar collega-hoer uit “Tegengif”) een tijdje tussen uit te trekken. Ze gaat naar Los Angeles waar Patricia op haar zal wachten. In die ruige stad speelt de rest van het verhaal zich af. Het decor is dus ”Tinseltown”zelf.

Motto
Het Engelstalige motto luidt:
You're so vain
You probably think this book is about you
You're so vain
I'll bet you think this book is about you
Don't you? Don't you?

Dit motto is een variant op het refrein van de bekende song van Carly Simon
You're so vain
You probably think this song is about you
You're so vain
I'll bet you think this song is about you
Don't you? Don't you?

Letterlijk betekent dit : Je bent zo ijdel, je denkt waarschijnlijk dat dit boek over jou gaat.

Samenvatting van de inhoud
Kim Franklin, de hoofdfiguur van het boek “Tegengif” heeft inmiddels een boek gepubliceerd dat ook “Tegengif” is getiteld. Het ging over haar bestaan als prostituee in Rotterdam. Hierbij speelt Judith Visser met de verhouding fictie tegenover realiteit. Dat is toch al een motief in haar werk, omdat veel mensen na het eerste deel dachten dat de avonturen van Kim autobiografisch waren. In interviews heeft Judith Visser altijd die situatie ontkend en heeft ze beweerd dat het boek fictie was. Met de verschijning van dit boek wordt die discussie daarover weer opgerakeld.

Het boek van haar heeft wel succes gehad en Kim is inmiddels drie jaar verder en afgestudeerd. Ze heeft een relatie met een getrouwde man Manuel, die elke dag even komt langs “wippen.”
De laatste tijd ontvangt ze steeds dreigbrieven naar aanleiding van de verschenen roman. Het is iemand (ene W.) die haar wel wil doodmaken. Ze heeft aangifte gedaan bij de politie, maar die doet eigenlijk niets met de kwestie. Kim heeft nog steeds haar vriendin Nicole, die het maar niets vindt dat ze een relatie heeft met een getrouwde man. Nicole is nogal monogaam in de liefde. Ze gaat trouwen met haar vriend Nathan.

De enige andere persoon die weet dat Kim een relatie heeft, is haar Braziliaanse vriendin Patricia. Die was in het eerste avontuur uitgeweken naar Italië, waar ze een Amerikaanse man heeft ontmoet, die wel voor haar wilde zorgen. Maar die man bleek uiteindelijk ook getrouwd te zijn. Patricia nodigt Kim uit om naar Hollywood te komen en Kin gaat op het aanbod in. Haar getrouwde vriend Manuel vindt het minder prettig, maar wanneer er opnieuw een dreigbrief komt, is het misschien wel verstandiger om een tijdje buiten spel te staan. Hij brengt haar naar Schiphol. Maar op het vliegveld in Los Angeles aangekomen, ziet Kim Patricia niet staan. Ook na een tijdje wachten verschijnt ze niet en daarom moet Kim noodgedwongen een taxi nemen en naar een hotelletje afreizen. Dat gaat dus meteen geld kosten. De taxichauffeur geeft haar ook een eerste wijze Amerikaanse les: “Vertrouw niemand in deze stad.”

Het eerste hotel is wat luguber en tot haar grote verbazing krijgt ze zowel op haar mobiele telefoon als op haar kamertelefoon een bedreiging van W. Intussen denkt Kim dat er iets engs gebeurd is met Patricia en ze besluit de politie in te lichten. Maar verdwenen meisjes komen wel meer voor in Los Angeles en de politie doet dan ook heel erg weinig. Kim verandert van woonruimte: ze betrekt een klein appartementje. In een roddelblad leest ze dat de zanger Johnny Walters een relatie heeft met ….. Pat.

Nu moet ze dus contact proberen te leggen met deze Walters. Daarom neemt ze een kijkje in het uitgaansleven van LA. Ze komt heel wat mensen tegen die Johnny Walters wel kennen: ze beweren allemaal dat hij eigenlijk homo is en dat Patricia als dekmantel fungeert voor zijn imago. De roddelpers en de paparazzi zijn ook in hem geïnteresseerd en volgen de zanger op de voet. Intussen maakt Kim ook kennis met de enge kanten van het leven in LA. Ze zit bij ongure chauffeurs in de taxi die vaak onder invloed van drank en /of drugs zijn.

Ze gaat het internet op en ziet een foto op Hyves van de vrouw van Manuel. Die vrouw heeft nu voor haar een gezicht gekregen en daarom heeft ze een beetje spijt van de overspelige relatie met Manuel. Ze neemt zich voor ermee te stoppen, maar de volgende morgen relativeert ze het allemaal weer. Ze krijgt bovendien een uitnodiging van een mannetje George, die beweert Johnny te kennen en weet dat hij op een bepaalde party komt.. Maar dat laatste is niet het geval en wanneer George Kim in zijn auto naar huis brengt, vergrijpt hij zich aan. Kim weert zich als een duivelin. Maar ze leert dus opnieuw de slechte kanten van LA kennen.

Manuel belt Kim om te vertellen dat hij een weekendje Center Parcs met zijn gezin gaat doen en weer is Kim stinkend jaloers. Zeker wanneer hij een dag later weer belt met de opmerking dat hij zelfs weer seks met zijn vrouw heeft gehad. Het is een echte “klotedag” voor Kim, die de aanranding door George ook nog moet verwerken. Kim gaat weer zoeken op het internet om meer informatie over Johnny te weten te komen. Daar leest ze dat hij altijd zijn hond gaat uitlaten in Runyon Canyon. Kim probeert aan een hond te komen en dat lukt: ze mag een grote Deense dog uitlaten, maar helaas ontsnapt de hond bij het aanschouwen van een grote Labrador. Hij gaat op eigen gelegenheid naar zijn baas terug en ook dit idee om met Walters in contact te komen mislukt dus bij Kim. Maar in het park heeft ze naar de hond lopen zoeken met een toevallige voorbijganger en deze Jack Falcon blijkt gitarist bij de band van Johnny Walters te zijn. Van hem hoort hij dat Patricia naar Brazilië is gegaan, omdat haar moeder een herseninfarct heeft gekregen. Johnny Walters zit voor veertien dagen in Australië. Eigenlijk is er dus geen reden om ongerust te zijn voor Kim. Wel zou ze graag in contact treden met Patricia, maar ze heeft geen nummer van haar. Ze gaat lekker uit eten met Jack en dat blijkt een aardige man te zijn. Hij vertelt van alles over Walters, die inderdaad homofiel is.
Kim loopt met Jack Falcon allerlei uitgaansgelegenheden af, ontmoet beroemdheden en gaat na afloop ook mee met Jack naar zijn huis. Het komt ook tot seks met hem, maar hoewel de seks technisch perfect is, ontbreekt er iets aan: lust of compassie, iets wat Kim wel met Manuel voelt. Dat gevoel ontbreekt bij het vrijen met Jack. Daardoor voelt Kim ook steeds sterker het gemis van Manuel. Na het vrijen laat Jack haar meestal met de taxi naar huis gaan.

Van W. hoort ze op haar Nederlandse mobiel dat de bedreiger de hand zal slaan aan haar hondje Shep. Dat is de reden dat Kim in paniek naar huis belt, maar haar ouders verzekeren haar dat er niets aan de hand is met Shep. Het houdt wel in dat W. dus gewoon in Nederland en waarschijnlijk in Rotterdam woont.

Dan komt het in beide elementen van het verhaal snel tot een einde. Jack blijft zich vreemd gedragen en wanneer Kim van de politie hoort dat er nieuws over Patricia is, gaat ze naar zijn huis. Hij is flink toegetakeld en wanneer ze hem daarover bevraagt, geeft hij aan dat hij gevoelens koestert voor Johnny Walters, dat die helemaal niet in Australië zit en dat hij het niet kon hebben dat Patricia zo dicht in de nabijheid van Johnny was. De klappen heeft hij van Johnny zelf gekregen. Jack heeft Patricia voordat Kim in Los Angeles aankwam, al uit de weg geruimd. Hij smeekt haar hem te laten lopen, maar voor zijn deur stoppen al de politieauto’s. Hij wordt gearresteerd.

Ook het tweede verhaalelement komt vrijwel direct daarna tot een oplossing. Van de Rotterdamse politie hoort Kim telefonisch dat de bedreiger geen man is maar een vrouw. Het is Edith die de zelfmoord van haar echtgenoot Kees, die seksclubeigenaar van Queens Club was, wil wreken. Nadat “Tegengif” verschenen was, had hij zich beschaamd gevoeld en een overdosis genomen. Kim voelt zich schuldig aan zijn dood, maar een telefoontje naar Nicole overtuigt haar ervan dat het feitelijk Kees’ eigen schuld is.
Kim vliegt naar Nederland terug. Ze is blij dat ze de Tinseltown kan verlaten: alles is er nep of klatergoud. In Nederland voelt ze zich thuis.

Thema, motieven en interpretatie
Een aantal motieven speelt in deze roman een rol. Allereerst is er het oeroude literaire motief van de relatie tussen fictie en werkelijkheid. Door haar hoofdfiguur Kim als schrijfster van het boeken “Tegengif”aan te merken, wekt Judith Visser de suggestie dat er sprake is van een autobiografische roman. Fictie en werkelijkheid lopen dan door elkaar heen, omdat ze doet alsof Kim degene is die het boek heeft geschreven.

Een tweede motief is de wereld van nep, leugens en bedrog waarvan ze enerzijds zelf deel uitmaakt, anderzijds merkt dat het allemaal nog slechter kan, nl. in Tinseltown. Mensen doen zich graag anders voor dan ze in werkelijkheid zijn. Maar in dat opzicht speelt Kim ook haar rol mee als minnares van een getrouwde man. Ze heeft daar zeker in het begin van de roman weinig problemen mee, al vindt haar hartsvriendin Nicole dat ze dit eigenlijk niet kan maken.
Het wordt pas problematisch voor Kim, wanneer de bedrogen echtgenote Natascha via Hyves een gezicht krijgt. Tenslotte is Kim in deel I zelf bedrogen door haar vriendje Edwin
en een morele maatstaf kan toch zijn: “Doe een ander niet aan, wat je zelf ook niet zou willen
te worden aangedaan.” Maar de scrupules van Kim zijn toch van korte duur, want na een “nachtje slapen” heeft ze haar problemen al weer gerelativeerd. Het ziet ernaar uit dat ze zich, weer terug in Nederland, in de armen van Manuel zal storten.

In Tinseltown heerst leugen en bedrag aan de lopende band, maar daarvoor is het natuurlijk ook de stad van de fictie (Hollywood). De meeste mensen doen zich daar beter voor dan dat ze in werkelijkheid zijn: sommige jonge meisjes hopen op een filmcarrière en spelen tijdelijk voor animeermeisje. Daarnaast worden aan een Stuk door drugs gebruikt. Al bij de eerste kennismaking met de stad wordt Kim door een taxichauffeur gewaarschuwd om niemand te vertrouwen. Dat lijkt een goed advies: de bijna verkrachting door George en de vreemde caperiolen van Jack Falcon zijn een bewijs van het adagium om niemand te vertrouwen. Vrienden blijken vijanden te zijn. Bovendien doet Jack zich voor als heterofiel, terwijl zijn ware gevoelens bij zijn bandleider Johnny Walters liggen, die ook al steeds doet of hij heterofiel is, terwijl hij duidelijk “gay “is. Maar zijn imago laat niet toe dat hij “uit de donkere kamer” komt. Daarom mag Patricia zijn dekmantel zijn.

Via Patricia komen we bij een derde belangrijk motief in het boek: de queeste. Dit ook al oude literaire motief (vgl. de Middeleeuwse literatuur) wordt gekenmerkt door drie elementen.
- het start- en eindpunt ligt op dezelfde plek (hier Rotterdam)
- op vreemde bodem worden allerlei (enge) avonturen beleefd, die d eheld moet overwinnen: die gebeuren dus in Los Angeles// Hollywood.
- De queeste wordt tot een goed einde gebracht: Kim ontdekt wat er met Patricia is gebeurd.

Een ander motief dat nog een rol speelt, is het “whodunit”motief. Wie de geheimzinnige verspreider van hatemails en dreigbrieven. Aan het einde van de roman wordt onthuld dat dit de vrouw van een seksclubeigenaar uit deel I is. Haar man Kees, die Kim professioneel de kneepjes van het hoerenvak bijbracht, wordt in een boek “Tegengif “schaamteloos afgeschilderd, waarna hij zelfmoord pleegt. Als wraak wil Edith het leven van Kim wat moeilijker maken. Aanvankelijk voelt Kim zich dan ook schuldig aan de dood van Kees, maar haar vriendin Nicole vindt dat iedereen zelf schuldig is voor wat hij doet.

Zo heeft Judith Visser haar literaire horizon wat meer verlegd. Waar vooral wraak in het eerste deel een rol speelde voor de avonturen van Kim, is uit het bovenstaande overzicht af te leiden dat in deze roman meer literaire motieven wat uitgebreider aan bod komen.

Voor het leesdossier daarom nog even de motieven op een rijtje:
- de grens tussen fictie en werkelijkheid (Dichtung und Waarheid)
- de wereld van nep, glitter en klatergoud
- de queeste (naar de verdwenen vriendin)
- wraak
- jaloezie
- liefdesproblemen o.a. overspel
- drank en drugs
- de anonieme bedreigingen
- (homo) seksualiteit


Mijn oordeel
Na een goed ontvangen debuut van een jonge schrijver/schrijfster valt het vaak niet mee om met een vervolgroman ook goed te scoren: de recensenten verwachten dan al wat meer van een auteur dan bij een debuut. Was het eerste boek van Visser een aantrekkelijke pageturner over een altijd aantrekkelijk gegeven van de hoerenwereld, dit boek heeft m.i. wat meer literaire kwaliteiten zonder dat Visser ingewikkelde ingrepen in de structuur nodig heeft. Eigenlijk vertelt ze gewoon weer recht-toe-recht-aan een verhaal, dat zelfs een aantal kenmerken heeft van een thriller. Maar doordat de motieven nu uitgebreider worden uitgewerkt, lijkt het boek volwassener dan het eerste deel.

Niettemin blijft het boek aantrekkelijk voor jonge lezers. In de bovenbouw van het voortgezet onderwijs zullen leerlingen er zeker plezier aan kunnen beleven. Moeilijk te volgen is het verhaal niet en het taalgebruik van Visser is zeker eigentijds en helder te noemen. Visser kan vlotte en realistische dialogen schrijven en humor is daarbij een belangrijk kenmerk.

Ze heeft een “hekel aan ingewikkelde beeldspraak”en er zijn ook geen ingewikkelde structurele ingrepen. Visser vertelt een verhaal in de volgorde van de tijd.
De amusementswaarde van de roman zal voor jonge lezers hoog zijn en de literaire waarde voor de leeslijst waardeer ik op twee punten. In tegenstelling tot het eerste deel zullen de meeste docenten weinig problemen hebben om toestemming te verlenen “Tinseltown”voor de literatuurlijst te laten lezen.


Recensies
Er zijn vrij veel recensies verschenen over het boek, maar die staan meestal niet in gerenommeerde dagbladen. Wel op sites als chicklit.nl.
Tinseltown is het vervolg op het debuut van Judith Visser. Daar waar Tegengif erg spraakmakend was en onder de ‘brutale chicks’ viel, zo valt Tinseltown er eigenlijk een beetje buiten. Ik zou dit boek eerder onder de noemer 'Spannende chicklit' plaatsen, omdat er van grove uitingen en spraakmakende carrières nauwelijks sprake is. Hoofdpersoon Kim heeft nu een geheime relatie met een getrouwde man. [….] Judith heeft een vlotte pen en beschrijft het decor levensecht. Hoofdpersoon Kim is als een levend persoon op papier en de details waarmee Judith schrijft, maakt het ook allemaal erg geloofwaardig. De geheimzinnigheid houdt ze er goed in, je wilt blijven doorlezen."

Op www.deadline.nl : Snel en makkelijk
Tinseltown leest over het algemeen makkelijk en snel weg. Geen moeilijke woorden en boeiend tot het einde. Alleen in het middengedeelte moet je even door de zware brei heen. Daar wordt het verhaal trager en is het lastig om het boek niet naast je neer te leggen. Toch is het de moeite waard om verder te lezen, want de afloop van dit mysterie is verrassend!
Geen literair hoogstandje dus, maar een meeslepende roman om lekker in de winter voor de kachel te lezen.
Op www.frontpagefok.nl is de recensie lovend :Spanning ten top
Judith Visser (1978) slaagt er met deze tweede roman in om wederom een topper af te leveren. Het boek weet je zo te boeien dat wegleggen nauwelijks lukt. De manier van schrijven is prettig om te lezen. De afwisseling die Visser in haar boek weet te creëren is heel aangenaam. Spanning, emotie, gevoel, het zit er allemaal in. Dat het boek niet alleen als roman aangemerkt mag worden, kan niet onvermeld blijven. Het zou ook niet misstaan in het genre van de thrillers, en soms kun je het zelfs non-fictie noemen. Een knappe combinatie die zorgt voor een bestseller.

Op www.vrouw.nl : Waar ik na het lezen van Tegengif onder de indruk was van het talent van deze schrijfster, ben ik dat na Tinseltown nog steeds. Judith Visser weet perfect de grens tussen fictie en non-fictie op te zoeken. Ze schrijft lekker vlot, zodat je door het boek heenvliegt. Voor de liefhebbers is er goed nieuws, want momenteel werkt de schrijfster al aan het laatste deel uit deze trilogie. Heb je het niet zo op vervolgverhalen? Geen probleem. De boeken zijn ook perfect afzonderlijk van elkaar te lezen. Ik ben in ieder geval benieuwd in welke situatie Kim dan terecht komt.

Over de schrijfster en haar boeken
Bron: website van de schrijfster : www.judithvisser.nl
29 januari 1978 : Judith wordt geboren. In Rotterdam. Op zondag uiteraard.
1982 : Judith leest alles wat los en vast zit, van voedingsetiketten tot de kinderbijbel.
1984 : Judith begint zelf met schrijven, maar deponeert al haar werk nog voordat het af is versnipperd in de prullenbak om te voorkomen dat iemand het leest.
1990-1998 : Judith doorloopt de middelbare school en verschillende vervolgopleidingen en studies. Niets kan haar interesse lang vasthouden en Judith vertrekt naar Engeland.
2000 : Judith keert terug naar Nederland, ouder en wijzer en met een manuscript onder haar arm.
2001 : Judith stuurt het manuscript, dat zij schreef over haar tijd in Londen, op naar een uitgever en krijgt een contract aangeboden voor publicatie. Judith schrikt zich rot en ziet er vanaf, omdat ze het verhaal bij nader inzien te persoonlijk vindt.
2003 : Judith behaalt haar diploma Voedingsleer en maakt plannen een eigen praktijk te beginnen als voedingsconsulente.
2004 : Judith krijgt het idee voor de roman Tegengif, gaat werken als receptioniste om tijdens kantooruren het manuscript te kunnen schrijven, en vindt tussen de bedrijven door tijd om te trouwen en te scheiden.
2005 : Judith werkt achter de receptie (waar zij weigert het verplichte uniform te dragen) ruim een jaar lang in het geheim aan Tegengif.
2006 : Tegengif wordt uitgegeven door uitgeverij Passage (en Judith wordt ontslagen als receptioniste omdat zij duizenden rode reclamestickertjes van Tegengif op de uitgaande bedrijfspost heeft geplakt). Tegengif wordt een groot succes en beleeft binnen een week al een herdruk.
2007 : Judith vertrekt naar LA om daar haar tweede boek Tinseltown te schrijven, het vervolg op Tegengif. Bij terugkeer in Nederland ontvangt Judith voor Tegengif de award voor het Beste Rotterdamse Boek van 2006.
2007 : Tinseltown verschijnt
2008: Judith ontvangt haar tweede award want Tinseltown wordt in navolging van Tegengif uitgeroepen tot het Beste Rotterdamse Boek van 2007.
2008: Judith maakt de overstap van Uitgeverij Passage naar Meulenhoff Boekerij.
Judithds derde boek, genaamd Stuk, zal dit najaar(2008) verschijnen. Ook is zij de auteur van het Rotterdams Leescadeau van 2008. Daarnaast recenseert ze Engelstalige literatuur voor Biblion en is ze regelmatig gastcolumniste in verschillende bladen.

Bibliografie
Tegengif (2006)
Tinseltown (2007)
Stuk (2008, in voorbereiding)