Geschreven door:	Kees van der Pol [meer]
Datum ingestuurd:	1 augustus 2008
Niveau:	Docent
Taal:
Woorden:	4495
Opvragingen:	847 (3 deze maand)
Waardering:	Currently 4.82/5 1 2 3 4 5 4.8/5 (28 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Gebruikte editie voor het boekverslag
Gebruikte druk: 1e
Verschijningsdatum eerste druk: september 2006
Aantal bladzijden: 290
Uitgegeven bij: De Passage

Beschrijving voorkant
Op de cover staat de afbeelding van een in vertwijfeling op de grond zittend meisje met een rood bed op de achtergrond. Het is een afbeelding van Kim die in de prostitutie is terecht gekomen. De foto is genomen in een bordeel aan de Bergweg in Rotterdam.

Genre van het boek
“Tegengif” is psychologische roman over een meisje dat er na een mislukte relatie welbewust voor kiest om in de prostitutie te gaan werken. Ze wil wraak nemen op alle mannen en “tegengif opdoen” om ervoor te zorgen dat ze voorgoed van alle mannen genezen is.
Met dit boek won Judith Visser de prijs voor het Beste Rotterdamse boek van 2006.

Over het schrijven van “Tegengif”
In een interview op www.chicklit.nl zegt Judith over de aanleiding voor het schrijven van haar boek het volgende:
Chicklit.nl: Je boek gaat over een meisje dat ervoor kiest de prostitutie in te gaan. Hoe ben je op dat onderwerp gekomen?
Judith: In eerste instantie was het een heel ander verhaal. Mijn hoofdpersoon was een jonge vrouw die zou gaan trouwen, maar twijfels kreeg: ze wilde zeker weten of haar toekomstige man wel écht te vertrouwen was. Ze besloot hem toen te testen, door een vrouw op hem af te sturen die hem zou gaan verleiden. Om een geschikte vrouw te kunnen vinden, ging ze naar een privé-huis. Ik - als schrijfster - ging daar toen ook heen, om research te doen, zodat ik deze scène zo realistisch mogelijk zou kunnen beschrijven. Maar toen ik daar eenmaal was, in dat privé-huis, vond ik dat zo’n enorm interessante wereld dat ik meteen besloot dat ik daar een boek over wilde schrijven. Zo is het idee voor Tegengif eigenlijk ontstaan.

Chicklit.nl: Je beschrijvingen in het boek zijn levensecht. Hoe heb je onderzoek gedaan naar dit onderwerp?
Judith: Alle bordelen die in Tegengif worden beschreven, bestaan écht en ik ben bij ze allemaal binnen geweest en heb er intakegesprekken gehad. Ik deed gewoon alsof ik er wilde komen werken en liet me rondleiden. De eerste keer dat ik dit deed, vond ik het doodeng! Vooral toen ze ineens om mijn paspoort vroegen…
Het grootste gedeelte van Tegengif speelt zich af in een privé-huis aan de Bergweg in Rotterdam en de ervaringen van Kim, de hoofdpersoon, zijn gebaseerd op de ervaringen van een meisje dat daar echt gewerkt heeft. Zij heeft mij veel verteld.
Verder beschik ik gelukkig over een goed inlevingsvermogen en ook dát heeft geholpen om alles zo realistisch mogelijk te laten overkomen, zodat de lezers echt bijna het gevoel krijgen dat ze het zelf meemaken. Om die reden heb ik er ook voor gekozen om alles bij de echte naam te noemen (de bordelen) en ook de andere plaatsen (straten, winkels, etc. in Rotterdam) gewoon echt te houden. Zodat het wel fictie is, máár met een echt bestaand decor.


De aangeleverde flaptekst
Wanneer de negentienjarige Kim ontdekt dat haar grote liefde Edwin haar bedrogen heeft neemt ze een drastisch besluit: dit zal haar nooit meer gebeuren. Zij besluit zich te wapenen tegen toekomstig hartzeer en stort zich in de prostitutie alwaar zij op zoek gaat naar een walging zo sterk, dat hij altijd werkzaam zal blijven als tegengif tegen de liefde.
Wat volgt is een ontluisterende tocht door de wereld van de betaalde seks in Rotterdam, waarbij de avonturen en gevoelens van Kim in een meeslepende en niets verhullende stijl beschreven worden

Titelverklaring
Kim (Sandy) is door haar vriendje Edwin besodemieterd. Ze is bij hem weggegaan en besluit als middel tegen de liefde in de prostitutie te gaan. Ze wil zoveel walging van mannen opdoen, dat ze “tegengif” opbouwt voor een nieuwe relatie. Daarom noemt ze de term”tegengif” een flink aantal keer in het boek. Ik telde in ieder geval 25 keer, maar de mogelijkheid bestaat dat ik nog een keertje over het hoofd gezien heb.

Structuur en/of verhaalopbouw
Het boek is opgebouwd uit 28 ongenummerde en ongetitelde hoofdstukken. Een hoofdstuk eindigt met een typogafische aanduiding van 3 punten en een nieuw hoofdstuk begint steeds op een nieuwe bladzijde.
Het verhaal wordt vrijwel geheel chronologisch verteld. Er is een opening in handeling (je wordt als lezer meteen in het verhaal meegenomen) en er is een gesloten einde (de missie van Kim is immers voltooid)

Gebruikt perspectief
De vertelster is de 19-jarige Kim(berly) Franklin. Ze is een Rotterdamse studente die door haar vriend Edwin is belazerd. Ze keert terug naar huis en wil daarna wraak nemen op de “man” in het algemeen.

Tijd van het verhaal
“Tegengif”is een modern en actueel verhaal. Het speelt zich af in de 21e eeuw. Het speelt zich af tijdens een zomervakantie, want Sandy studeert letterkunde in Utrecht, maar ze wil enkele weken in de vakantie hoer zijn om tegengif op te doen voor de relatie met mannen, die allemaal verderfelijk zijn. Er wordt door de hoerenlopers betaald in euro’s, dus in elk geval is uet verhaal na 2002 gesitueerd.
De vertelde tijd is dus ongeveer zes weken (nl. de periode van de zomervakantie van Kim)

Plaats van handeling
Kim woont in Rotterdam bij haar ouders. Ze is na een jaartje Utrecht terug naar huis gegaan.
Ze gaat als hoer werken in diverse Rotterdamse clubs (Queens club, Yab Yum, De Bergweg).
Er zijn veel Rotterdamse situaties (Centraal Station, Bergweg, De Koopgoot)   herkenbaar.

Motto
Judith Visser gebruikt een Engelstalig motto: Grant me the serenity to accept the things I cannot change; The courage to change the things I can; and the wisdom to know the difference.  Deze tekst staat bekend als "the serenity prayer"  en is al enkele eeuwen oud. De spreuk is geadopteerd door de Vereniging voor Anonime Alcoholisten als levensmotto. 
Vrij vertaald: “Verleen me de kalmte om de dingen te accepteren die ik niet kan veranderen; verleen me de moed om de dingen te veranderen die binnen mijn bereik liggen. Schenk me de wijsheid om het verschil te kunnen onderscheiden.”
Dat is een heel mooi levensmotto voor Kim.


Samenvatting van de inhoud
Kim Franklin is 19 jaar oud en studente in de letteren. Ze is teruggekeerd in Rotterdam, nadat ze ontdekt heeft dat haar vriend Edwin alle meisjes van de universiteit pakte en haar dus bedroog. Halsoverkop gaat ze naar huis waar haar ouders haar wel weer onderdak willen verschaffen. In bed denkt ze na over haar relatie met Edwin.
Kim zint op wraak op de mannen. Ze wil nooit meer verliefd worden en denkt dit te kunnen bereiken door als prostituee te gaan werken. Zo wil ze tegengif opbouwen voor een nieuwe relatie. Dat wordt haar missie. Haar vriendin Nicole vindt het niet zo’n goed idee, maar Kim zet door. Ze zegt tegen haar ouders dat ze bij een oude kennis Bart in een bar in Utrecht gaat werken: ze vraagt aan Bart medewerking tegen haar ouders te liegen.

Dan meldt ze zich in de escortservice aan in Den Haag, maar haar eerste klus die ze samen met een andere prostituee Jenny aanpakt, loopt op niets uit. Ze moet seks hebben met een walgelijke Japanner en ze vlucht het hotel uit zonder de man behaagd te hebben. Ze weet dat escortservice niet haar “ding” is en ze meldt zich aan bij seksclub Queens Club op de Eendrachtsweg in Rotterdam.

Eigenaar Kees ziet de jonge Kim wel zitten en biedt ook hulp aan om haar de eerste keer op weg te helpen. Hij heeft seks met haar (in allerlei vormen wel te verstaan) voor 100 € in een klein, vies hotelletje. Kim wordt nu op haar wenken bediend, want het is een walgelijk beschreven experiment: het tegengif kan opgebouwd worden. De volgende dag is haar eerste werkdag en haar eerste klant is een kleine buitenlander, een Ethiopische vieze man die ook nog eens flink gaat zitten “bouten” met de open deur, waarna ze totaal op hem afknapt. Ook dat leidt er toe dat Kim (Sandy als hoerennaam) met hem geen seks heeft. Ze gaat meteen weg uit de seksclub Queens Club. Net als haar Braziliaanse vriendin Patricia. Samen solliciteren ze bij Yab Yum in Rotterdam-Crooswijk. Dat is een luxe club maar die heeft weer als nadeel dat de meisjes als stroop op de mannen afvliegen en dat zit niet in de missie van Kim opgesloten. Na enkele dagen houden ze ook hier op met werken en Patricia neemt de trein naar Italië. Die heeft het wel gezien in Nederland en ze zet haar carrière in een ander land voort.

Dan onderneemt Kim een derde poging: ze meldt zich aan bij een privé-huis aan de Bergweg, ook in Rotterdam natuurlijk. Daar wordt ze eerst rondgeleid voordat ze aan het werk kan. Het is op een andere basis geschoeid dan in de andere seksclubs. Er komen mannen binnen die één van de meisjes kunnen uitkiezen. Er werken meestal ongeveer 5 meisjes: Janet is degene met de meeste ervaring, dan is er Ginger die zelfs plezier aan haar werk lijkt te beleven. Anouschka wordt door haar vriend regelmatig in elkaar getrimd en dan is er ook nog de Poolse Angela. Sandy raakt al gauw ingeburgerd bij de meisjes. Het privé-huis heeft een zomeractie waarbij een triootje een voordelig aanbod is en er komen nogal wat (vreemde) mannen op af.

Plastisch beschrijft Kim/Sandy de behandeling van de mannen die haar hebben uitgekozen.Er is een man met een veel te grote penis, er is een man die spijt krijgt dat hij gekomen is en zonder te vrijen weggaat, er is een man die Scheve Hindoe wordt genoemd, omdat hij altijd diagonaal de liefdesdaad wil bedrijven. Die komt vrijwel dagelijks voor haar terug en hij bezorgt Sandy meestal wel pijn door zijn aparte houding. Er is een man die twee uur lang niet veel wil doen behalve in bad zitten, een beetje films kijken, wat voelwerk verrichten, maar ook dat vindt Sandy eigenlijk maar niets. Kortom, ze krijgt genoeg aanleiding om “tegengif”op te bouwen. Een andere klant wordt heel boos, als hij merkt dat ze tijdens haar ongesteldheid een sponsje te ondiep heeft ingebracht. Het zijn ook vaak humoristisch beschreven scènes. Thuis weten ze niet beter dan dat ze in de bar bij Utrechtse Bart werkt.

Via de mail heeft Sandy enkele keren contact met Patricia, de Braziliaanse hoer die naar Italië is vertrokken. De omstandigheden daar zijn zeker niet beter, maar in haar laatste mail schrijft ze dat ze een Amerikaanse man heeft opgeduikeld die voor haar wil zorgen.

Intussen heeft Sandy voor haar ouders steeds verborgen kunnen houden dat ze in een bordeel werkt. Op een keer komt ze Bart tegen die graag wil weten wat voor geheimzinnig werk ze doet. Maar Sandy vertelt niets. Een andere keer wordt ze gebeld door Bart met de mededeling dat haar ouders in de bar waren en dat hij hun verteld had dat ze ziek naar huis was gegaan.
Ze gaat meteen naar huis en kan zo delen in het medelijden van haar ouders. Na de laatste keer “Scheve Hindoe” nogal pijnlijk bevredigd te hebben, vindt Sandy dat ze genoeg “tegengif”heeft opgedaan om Edwin en alle andere mannen te kunnen vergeten. Maar terwijl ze al een besluit genomen heeft om te stoppen als hoer, gaat ze nog één dag werken. Ja hoor, de verrassing is compleet wanneer bareigenaar Utrechtse Bart als allerlaatste klant komt opdoemen. Natuurlijk kiest hij haar uit, maar ze is vastbesloten geen seks met hem te hebben. Eigenlijk chanteert hij haar met de opmerking dat hij anders zijn mond wel eens voorbij kan praten (bijv. tegen haar ouders) Dus heeft ze daarna toch seks met hem. Maar ze walgt meteen weer van alle mannen. Het “tegengif”zit nu werkelijk in haar hele lichaam. Ze twijfelt zelfs aan de goede bedoelingen van haar vader. Hoort hij tot het kleine contingent mannen dat wel te vertrouwen is? Samen met de vriend van haar vriendin Nicole?

Toch viert ze na Barts pijnlijke confrontatie haar bevrijding met Nicole. Ze gaan eerst stappen en de volgende dag komen ze Edwin en zijn dikke vriendin Martine tegen in de Koopgoot in Rotterdam. Ze laat zien dat ze hun relatie heeft overwonnen en wisselt wat typische vrouwelijke hatelijkheden uit met Martine “(Goh, ben je de laatste tijd wat afgevallen.?”)
Maar aan het einde van de dag is ze haar jasje kwijt en ze herinnert zich dat ze dat bij H&M heeft laten liggen. Daar ontmoet ze een zielige Martine die haar vertelt dat Edwin haar die middag heeft meegedeeld dat hij ook Martine ontrouw is. Ze besluiten om samen wat te gaan drinken. Kim plast in haar spijkerbroek en doet haar hoerenjurkje aan. Martine zegt dat haar ouders op vakantie zijn en nodigt Kim uit mee te gaan naar hun huis in Hillegersberg. Onderweg in de taxi en in het huis van Martines ouders hebben ze seks met elkaar. De volgende dag gaat Kim terug naar Martine en weer vrijen ze met elkaar. Kim voelt dat ze verliefd is geworden. Ineens lijkt Martines liefde het ideale tegengif voor de relatie met mannen.

Maar Kim komt weer van een koude kermis thuis. Wanneer Martine haar de dag erop niet belt, gaat ze terug naar het huis in Hillegersberg en betrapt Martine opnieuw met Edwin. Ze hebben het weer goed gemaakt. Het komt tot een handgemeen en Martine slaat een lamp kapot op het hoofd van Kim. De dag erna komt Kim weer bij kennis. Edwin is weg, Martine heeft Kim verzorgd. Maar Martine kiest toch voor Edwin. Ze vertrouwt hem namelijk weer. Kim kijkt terug op een tedere maar korte liefdesrelatie met Martine. De cirkel van bedrog is echter gesloten. Ze heeft er vrede mee: ze heeft niemand nodig.

Thema, motieven en interpretatie
Het thema is uiteraard de manier waarop Kim wraak wil nemen op alle mannen vanwege het onrecht dat haar is aangedaan door haar vriendje Edwin. Al die tijd niets vermoedend merkt ze na drie jaar dat hij altijd andere vriendinnen heeft onderhouden. Ze wil nooit meer iets met mannen te maken hebben en door het uithangen van de hoer zoveel tegengif opbouwen dat ze nooit meer om een andere man zal geven. Na wat beginnermoeilijkheden gaat ze werken in een privé-huis en maakt allerlei bizarre situaties mee.
De Scheve Hindoe die haar diagonaal wil bevredigen (het is me niet gelukt daarvan een bevredigende voorstelling te maken) brengt voldoende tegengif in haar lichaam om ermee te stoppen. De haat tegen Edwin en de wraak die ze had willen nemen, lijken overwonnen. Maar ze gaat net één dag te lang door en dan komt natuurlijk r een vervelende vent haar iets aandoen. Bart wil nu wel eens van de hoed en de rand weten en verkracht haar min of meer, ook al door haar te chanteren. Kim lijkt met Nicole wraak te kunnen nemen op Edwin wanneer ze die met zijn dikke vriendin in de Koopgoot ontmoet, maar het verhaal neemt daarna een tweetal verassende wendingen. Eerst bekeert ze zich tot een verrassende vrouwenliefde, die toch altijd zachter en liefelijker is dan de mannenseks, maar op het moment dat ze het juiste tegengif tegen Edwin lijkt te hebben gevonden, slaat het noodlot weer toe. Edwin heeft Martine weer voor zich kunnen winnen en Martine deelt Kim letterlijk en figuurlijk een flinke klap toe. Aan de andere kant heeft ze vrede gekregen met de situatie: de cirkel van bedrog is gesloten. Er is een direct verband met het motto te leggen. Sommige dingen die je niet kunt veranderen, daarin moet je maar berusten.

Mijn mening
Apart is één van de eerste begrippen die me te binnen schoot tijdens het lezen van de roman. Op literair gebied wordt het leven van een hoer niet al te vaak beschreven.(Albert Mol “Wat zien ik?” is één van de boeken die ik over dit thema ken en verder zullen er wel wat producten in de chicklitsafdeling voorkomen ) Kims reden om zich in het hoerenvak te begeven, is ook al origineel. Zoveel walging van seks met mannen opdoen, dat je er nooit meer één wilt liefhebben. Dat kan natuurlijk op 100 andere manieren, maar Visser heeft voor de “tegengifmanier” gekozen. En die is origineel. Judith Visser bezit ook het schrijftalent om een bijna 300 pagina’s tellend verhaal te schrijven dat je blijft boeien (het leest als een pageturner, het kostte me slechts een paar uur “doorpezen.”) Bekend is ook dat Visser fictie en feiten door elkaar laat lopen. Ze heeft zich goed gedocumenteerd door de seksclubs als potentiële werknemer te bezoeken. In het verhaal dat ze tegen Bart afsteekt, zegt ze dat ze een boek over prostitutie wil schrijven. Dit element blijkt ook later een rol te spelen in de tweede roman van Judith Visser “Tinseltown.”

Opvallend zijn verder de natuurlijke dialogen die er tussen hoeren onderling en de klant en de hoeren worden gebezigd. Het beschrevene is helder, rauw en zonder “sponsjes” om de zaken heen te winden. Toch worden seksueel getinte scènes ook humoristisch beschreven en wat afstandelijke humor is zeker een vereiste bij het beschrijven van de inhoud van deze roman. Het is daardoor zeker geen pornoliteratuur. Tussen de regels door is er ook schrijnend leed te zien. Het medelijden kan zelfs uitgaan naar Kim (helemaal geen zielig meisje overigens) maar ze stort zich in een avontuur dat ook verkeerd had kunnen aflopen. Ze ontmoet maar weinig aardige mannen in haar baan. De walgelijke opererende Bart markeert het einde van het hoerenleven. Dan lijkt het erop alsof Kim haar tegengif in de vrouwenliefde heeft gevonden, maar opnieuw komt ze bedrogen uit. Ik had (als ik Kim was) de volslanke Martine de trap af gelazerd, maar dat zal wel een mannelijke reactie van de bedrogen minnaar zijn geweest.
Voor de doelgroep van scholieren.com is “Tegengif” aantrekkelijk leesvoer. Een beetje onderscheidingsvermogen is wel vereist. Daarom is het boek m.i. wel geschikt voor leerlingen in de eindexamenklassen van havo en vwo.

De amusementswaarde voor die groep scholieren zal ongetwijfeld in de buurt van de 8 liggen. Geen straf om zo’n boek voor je literatuurlijst te lezen, maar de grote vraag blijft: mag het wel van je docent Nederlands die vaak liever "gouden eieren, bitter kruid of desnoods een uitgekauwde passievrucht, [vooruit dan] een oester van Nam Kee" wil nuttigen. Niet iedereen zal “tegengif” willen verorberen.

Overleg van tevoren met je docent of het op de lijst mag. Misschien zal het in Rotterdam e/o geen problemen geven. Het was immers het beste Rotterdamse boek van 2006 en dan moet je als docent hoog van de Euromast durven blazen,……..
Natuurlijk kun je het boek ook gewoon voor de lol, tijdens de vakantie op het strand in Chersonissos of op Ibiza, zelfs in Hoek van Holland lezen.
M.i. is de literaire waarde in te schalen op onze standaardwaardering van 2 punten.

Recensies
Er is vrij veel publiciteit om het boek geweest. Zelfs voordat het verscheen, vreesden regelmatige hoerenlopers dat ze herkenbaar in beeld zouden worden gebracht.

In de landelijke dagbladen zijn er niet zo veel recensies verschenen.
Wel zijn er recensies verschenen op het internet.
Voor het raadplegen daarvan verwijs ik naar de website van de schrijfster (www.judithvisser.nl)

Over de schrijfster
Bron: website van de schrijfster : www.judithvisser.nl
29 januari 1978 : Judith wordt geboren. In Rotterdam. Op zondag uiteraard.
1982 : Judith leest alles wat los en vast zit, van voedingsetiketten tot de kinderbijbel.
1984 : Judith begint zelf met schrijven, maar deponeert al haar werk nog voordat het af is versnipperd in de prullenbak om te voorkomen dat iemand het leest.
1990-1998 : Judith doorloopt de middelbare school en verschillende vervolgopleidingen en studies. Niets kan haar interesse lang vasthouden en Judith vertrekt naar Engeland.
2000 : Judith keert terug naar Nederland, ouder en wijzer en met een manuscript onder haar arm.
2001 : Judith stuurt het manuscript, dat zij schreef over haar tijd in Londen, op naar een uitgever en krijgt een contract aangeboden voor publicatie. Judith schrikt zich rot en ziet er vanaf, omdat ze het verhaal bij nader inzien te persoonlijk vindt.
2003 : Judith behaalt haar diploma Voedingsleer en maakt plannen een eigen praktijk te beginnen als voedingsconsulente.
2004 : Judith krijgt het idee voor de roman Tegengif, gaat werken als receptioniste om tijdens kantooruren het manuscript te kunnen schrijven, en vindt tussen de bedrijven door tijd om te trouwen en te scheiden.
2005 : Judith werkt achter de receptie (waar zij weigert het verplichte uniform te dragen) ruim een jaar lang in het geheim aan Tegengif.
2006 : Tegengif wordt uitgegeven door uitgeverij Passage (en Judith wordt ontslagen als receptioniste omdat zij duizenden rode reclamestickertjes van Tegengif op de uitgaande bedrijfspost heeft geplakt). Tegengif wordt een groot succes en beleeft binnen een week al een herdruk.
2007 : Judith vertrekt naar LA om daar haar tweede boek Tinseltown te schrijven, het vervolg op Tegengif. Bij terugkeer in Nederland ontvangt Judith voor Tegengif de award voor het Beste Rotterdamse Boek van 2006.
2007 : Tinseltown verschijnt
2008: Judith ontvangt haar tweede award want Tinseltown wordt in navolging van Tegengif uitgeroepen tot het Beste Rotterdamse Boek van 2007.
2008: Judith maakt de overstap van Uitgeverij Passage naar Meulenhoff Boekerij.
Judithds derde boek, genaamd Stuk, zal dit najaar(2008) verschijnen. Ook is zij de auteur van het Rotterdams Leescadeau van 2008. Daarnaast recenseert ze Engelstalige literatuur voor Biblion en is ze regelmatig gastcolumniste in verschillende bladen.

Bibliografie
Tegengif (2006)
Tinseltown (2007)
Stuk (2008, in voorbereiding)

Bijlage : interview in het tijdschrift “Vrouw” van Patricia de Ryck met Judith Visser over het boek “Tegengif”

Judith Visser beschrijft in “Tegengif” namelijk het leven van de 19-jarige Kim. De Rotterdamse kiest, nadat ze haar vriend betrapt heeft met een ander, voor een bestaan als prostituee. Visser beschrijft de clubs waar Kim werkt en haar klanten.

Wat vond je er dan zo interessant aan?
In een privé-huis kom je eigenlijk nooit. Ik had er een heel andere voorstelling van. Op de Bergweg hadden ze juist een heel gezellige woonkamer. Het was echt heel bizar om alles te zien. Ik ben ook echt in alle huizen geweest die ik beschrijf. Op de Bergweg heb ik wel een uitgebreide rondleiding gehad.

Deed je je dan voor als prostituee?
Ja, ik ging undercover. Vertelde dat ik werk zocht. Ik vond het ook heel raar, zeker toen ik een bezoek bracht aan het huis aan de Bergweg in Rotterdam. Dat is toch een heel drukke straat. Ik was echt bang dat ik herkend zou worden door iemand die daar toevallig langs reed met de auto of fiets. Ze zouden dan niet denken dat ik een schrijfster was, maar in hun ogen zou ik de hoer zijn.

En hoe was het binnen in die huizen?
Ik heb alles in mijn boek beschreven, zoals het is. Als je eenmaal binnen bent, is het helemaal niet eng. Er hangt juist een heel ongedwongen sfeer, maar als je dan weer naar buiten moet…

Hoe kom je dan aan de ervaringen van je hoofdpersonage Kim?
Ik heb heel veel met Sandy gepraat, een meisje dat aan de Bergweg werkte. Daarom heb ik in het boek Kim ook de werknaam Sandy gegeven. Sandy heeft me namelijk alles verteld. Het zijn haar ervaringen. Niet de mijne, want dat denken sommige mensen.

Echt?
Ja, ik krijg zelfs nu al post van mannen die weten te vertellen dat ik een heel klantenbestand heb. Hoe ze erbij komen, weet ik niet, maar het is wel raar. Ik krijg meer boze post. Mijn brievenbus is laatst zelfs opengebroken. Natuurlijk is dat eng, maar ik ben gelukkig niet bang aangelegd.

Wat vind je eigenlijk van al die opschudding onder de hoerenlopers?
Ik begrijp dat niet. Het boek is nog niet eens uitgekomen. Het is echt paniek om de paniek, waarschijnlijk hebben ze de cover gezien. Die foto is inderdaad genomen in de Bergweg en herkennen ze dat. De beschrijvingen zijn inderdaad heel realistisch en bepaalde mensen kunnen zichzelf er in herkennen, maar al die aandacht had ik echt nooit verwacht. Ik vind het ook wel grappig.

Mensen vergelijken je met Heleen van Royen. Wat vind je daarvan?
Dat is natuurlijk geen belediging, maar ik snap de vergelijking niet. We hebben bijvoorbeeld niet dezelfde stijl. Het enige dat we misschien gemeen hebben, is dat we over taboes schrijven en dat we allebei donker haar hebben. Ik ben wel heel blij met alle reacties. Nu zijn ze lovend, maar ik weet ook dat andere mensen er misschien anders over denken. Die balans hoort er bij.

Lijk jij eigenlijk op Kim?
Toen ik het boek schreef, was ik Kim. Het werkt het zelfde als bij acteurs. Als zij een rol spelen, leven zich helemaal in en worden ze die persoon. Dat heb ik ook. Als ik het boek teruglees, herken ik ook af en toe wel dingen van mezelf. Mensen vragen me ook wel eens of ik haar ben, maar ik lijk niet echt op haar. Het is moeilijk om haar te omschrijven, maar als dit boek verfilmd wordt, wil ik dat Angela Schijf of Birgit Schuurman haar rolt speelt.

Ben je zenuwachtig zo in aanloop naar de presentatie op 29 september in boekhandel Donner in Rotterdam?
Een tijdje geleden was ik echt heel nerveus. Dan kan echt iedereen mijn boek lezen, maar nu vind ik het ook wel heel leuk. Ik ben nu ook aan de gedacht gewend, al zal ik vrijdag wel gespannen zijn. Het wordt echt een leuke show met optredens.

Wilde je eigenlijk altijd al schrijfster worden?
Achteraf denk ik wel dat ik het altijd al heb geweten. Ik wist alleen nooit wanneer ik er mee zou beginnen. Zoiets voel je gewoon, maar je weet niet wanneer het komt. Dat had ook op mijn vijftigste kunnen zijn. Ik heb nu wel eerst voor voedingsdeskundige geleerd.

Wat kunnen de lezers verwachten?
“Tegengif” is een heel realistisch boek dat zowel voor vrouwen als mannen interessant is. Ondanks het dramatische verhaal kun je toch om het boek lachen. Ik denk dat ik een heel moderne eigen stijl heb. Ik ben een schrijfster die ook heel ver gaat om een boek kloppend te maken. Met een goede fantasie kom je al een heel eind, maar door uitgebreid research te doen, wordt het verhaal nog veel beter. Ik meng feiten en fictie door elkaar.

Wat kunnen we na Tegengif nog meer van je verwachten?
Ik ben nu het vervolg op deze roman aan het schrijven. Kim vertrekt in mijn volgende boek naar Los Angeles. Daar gaat ze haar Braziliaanse collegaatje opzoeken. Ik ga binnenkort dan ook naar Los Angeles verhuizen om daar research te doen.